برلین تگل: خداحافظی از فرودگاه که نمی میرد

خبرهای روز جهان

(CNN) – در حالی که افتتاح اخیر فرودگاه براندنسبورگ با تأخیر طولانی مدت در برلین باعث شده تا بسیاری از مردم در این شهر نفس راحتی بکشند ، این به معنی پایان غم انگیز یک دوره است.

در حالی که Brandenburg وارد عمل می شد ، فرودگاه Tegel برلین – یادگاری بسیار دوست داشتنی مربوط به قرن گذشته – در آخرین روز یکشنبه ، برای همیشه در حال تعطیل شدن بود.

در حقیقت ، تگل باید سالها قبل از رده خارج شده بود. شلوغ ، خسته و منسوخ شده بود. اما یک دهه تأخیر براندنبورگ آن را به عنوان یک ایستگاه زنده نگه داشت و با وجود همه خطاها ، طرفداران زیادی داشت.

حتی تلاش ها برای بستن دائمی فرودگاه در اوایل سال جاری به دلیل همه گیری ویروس کرونا ، به شکست انجامید. تگل آخرین بار موفق شد از مرگ فرار کند.

این فرودگاه با وجود نسبتاً کوچک ، به چهارمین فرودگاه پر رفت و آمد آلمان تبدیل شد و مانند چند ساختمان عمومی دیگر نماد برلین بود.

فرودگاه های برلین هرگز فقط وسیله ای برای حمل و نقل نبوده و هرگز فقط پایانه های بی چهره در وسط یک میدان نبودند. این امکانات کاملاً منعکس کننده داستان آشفته این شهر در قرن 20 و 21 است.

معروف ترین ، تمپلهوف ، در سال 1927 افتتاح شد و در هنگام حمل و نقل هوایی برلین از سال 1948 تا 1949 هنگامی که این شهر توسط اتحاد جماهیر شوروی محاصره شد ، جای خود را در تاریخ حمل و نقل هوایی مهر و موم کرد.

اکنون بسته شده است و به یک پارک و مکان مورد جستجو برای فیلم های جنگ جهانی دوم تبدیل شده است.

فرودگاه اصلی دیگر شهر ، شونفلد ، در سال 1946 به عنوان فرودگاه اصلی آلمان شرقی افتتاح شد و چیزی از آن فضای شوروی را فراتر از اتحاد دوباره این کشور حفظ کرد.

از بین همه آنها ، این تگل است که در قلب بسیاری از برلینی ها جایگاه ویژه ای دارد.

دستورات استالین

فرودگاه تگل قرار است برای همیشه در 8 نوامبر سال 2020 بسته شود.

فرودگاه تگل قرار است برای همیشه در 8 نوامبر سال 2020 بسته شود.

JOHN MACDOUGALL / AFP از طریق گتی ایماژ

مانند بسیاری از چیزهای دیگر در شهر ، فرودگاه تگل یک معیار توقف است که به نوعی دائمی شد.

پس از جنگ جهانی دوم ، زمانی که برلین غربی هنوز در دست نیروهای متحد بود ، برنامه هایی برای تبدیل منطقه به تخصیص بود ، اما جوزف استالین ، رهبر شوروی ، برنامه های مختلفی داشت.

از آنجا که محاصره وی در ژوئن 1948 آغاز شد ، به سرعت معلوم شد که برای ورود تجهیزات به یک فرودگاه هوایی اضافی نیاز است ، بنابراین مقامات فرانسوی مسئول منطقه تگل دستور ساخت باند 2500 متری را صادر کردند – طولانی ترین در اروپا در آن زمان است.

اولین هواپیما ، USAF Douglas C-54 ، در نوامبر 1948 فرود آمد.

پس از پایان محاصره شش ماه بعد ، تگل به پایگاه برلین نیروی هوایی فرانسه تبدیل شد.

در اواخر دهه 1950 ، با افزایش ترافیک هوایی که با هواپیماهای بزرگتر به برلین غربی وارد می شود ، باند پرواز در Tempelhof بسیار کوتاه بود ، بنابراین طی دو دهه آینده تگل به فرودگاه اصلی تبدیل شد.

وضعیت خاص این شهر در طول جنگ سرد به این معنی بود که فقط متفقین می توانستند از و به تگل هواپیماهای نظامی و غیرنظامی را اداره کنند. همه مسافران مجبور به استفاده از ساختمان ترمینال پیش ساخته کوچک و اصلی فرودگاه بودند.

علی رغم این شرایط و محدودیت های محدود ، فرودگاه برای برخی درواقع دروازه آزادی بود.

دراهومیرا بوکوویسکی در سال 1968 از چکسلواکی کمونیست به برلین غربی گریخت و به صورت غیرحضوری به 10 سال کار سخت محکوم شد.

از نظر وی ، فرودگاه به تنها وسیله فرار از شهری احاطه شده توسط کمونیسم تبدیل شد.

بوکوئیچکی به سی.ان.ان تراول گفت: “من فقط از طریق تگل می توانم هرگز آنجا را ترک کنم ، زیرا اگر بخواهم از طریق GDR از خاک GDR عبور کنم دستگیر می شدم.” “بنابراین تگل واقعاً دروازه من به جهان شد ، همچنین به این دلیل که من برای اولین بار در زندگی ام از اینجا هواپیما گرفتم.”

پست جدید پیشنهادی  خدمات دیجیتال مارکتینگ چیست؟

زرق و برق شش ضلعی

تگل به عنوان یک دیده می شد

از تگل بعنوان “دروازه ای برای آزادی” برای برخی از مردم که از ظلم و ستم اتحاد جماهیر شوروی فرار می کردند ، دیده می شد.

Maja Hitij / گتی ایماژ

این فرودگاه خصوصاً پس از افتتاح یک ساختمان ترمینال جدید ، خشن و بی رحمانه و به شکل شش ضلعی در سال 1974 ، همچنان بر مردم برلین تأثیر می گذارد.

این طرح قابل توجه ، مسافت پیاده روی را به 30 متر از هواپیما تا خروجی ترمینال کوتاه می کند.

بوکوویچکی می افزاید: “برای من و بسیاری دیگر از اهالی برلین غربی ، تگل واقعاً جایی جدا از هم بود.” “این نماد دنیای پر زرق و برق سفر هوایی با مغازه هایش بود که چیزهای خارق العاده ای می فروخت و کل روند پرواز که در دهه 1970 بسیار متفاوت بود.

“و حتی پس از اتحاد مجدد ، با دسترسی گسترده سفرهای هوایی ، این دیدگاه تغییری نکرد. شونفلد واقعاً از مرکز شهر بسیار دور است. بنابراین برای من و نسل من تگل فرودگاه واقعی برلین است ، بخشی از ما و یکی مکانی که به ما امکان پرواز به سوی آزادی را می دهد! “

در چند سال آینده همه چیز واقعاً برای تگل اوج گرفت.

در اول سپتامبر 1975 ، پان آم و بریتیش ایرویز کل عملیات برلین خود را یک شبه به اینجا منتقل کردند.

روزنامه نگار بازنشسته ، جوتا هرتلین ، هیجان همسایگان خود را هنگام شروع فعالیت ترمینال جدید به یاد می آورد.

او می گوید: “صبح همسایه ام به من آمد و از من س askedال کرد که آیا من تمام هواپیماها را که تمام شب روی خانه پایین پرواز می کردند شنیده ام – آنها آنها را از تمپلهوف به تگل منتقل می کردند.” “اما من آنقدر در کار خود غرق شده بودم که چیزی نشنیدم.”

هرتلین همچنین یادآوری می کند که تگل ، خوب یا بد ، در چشم انداز سیاسی برلین و آلمان جایگاه قابل توجهی را اشغال کرد.

“من اغلب از آن برای مسافرت برای کار استفاده می کردم ؛ اما در همان زمان در دهه 80 از فرودگاه برای اخراج پناهجویان استفاده می شد.

“یک اعتراض بزرگ در چنین مناسبی در نظر گرفته شده بود ، و من صبح برای پیوستن به معترضان در تگل رفتم ، اما همانطور که لباس معمول کار خود را بر تن داشتم ، پلیسانی که محاصره اعتراض را برعهده داشتند سعی کردند من را به سمت فرودگاه راهنمایی کنند. به نظر نمی رسد که معترض باشد – اما من می خواستم نشان دهم که فقط جوانهای جوان و چپگرایان معترض به این اخراج ها نیستند. “

آشفتگی و هرج و مرج

قرار بود تگل به دلیل همه گیری زودهنگام تعطیل شود ، اما با این وجود برای موارد بیشتر به آنجا بازگشت.

قرار بود تگل به دلیل همه گیری زودهنگام تعطیل شود ، اما با این وجود برای موارد بیشتر به آنجا بازگشت.

JOHN MACDOUGALL / AFP از طریق گتی ایماژ

با اتحاد مجدد آلمان در سال 1990 و حرکت دولت از بن به برلین ، تمام محدودیت های موجود در ترافیک هوایی برلین برداشته شد و تگل به عنوان فرودگاه رسمی دولت آلمان تبدیل شد.

این نقش به معنای آن است که نیروی هوایی رئیس جمهور ایالات متحده بیشتر از هر فرودگاه دیگری در آلمان در اینجا فرود می آید.

اتحاد مجدد همچنین به معنای افزایش تعداد مسافران و پروازها با افزایش روزمره سفرهای هوایی بود.

Tegel برای جابجایی 2.5 میلیون مسافر در سال طراحی شده بود ، اما 24 میلیون نفر در سال 2019 از اینجا پرواز کردند.

در حالی که ترمینال سوم جدید در سال 2007 اضافه شد ، تگل به طور فزاینده ای تنگ شد ، عملیات و امکانات کاملاً قدیمی بود.

ارتباط مستقیم حمل و نقل عمومی نیز وجود نداشت. مسافرانی که از سیستم متروی U-Bahn برلین استفاده می کردند مجبور شدند به اتوبوس در Kurt-Schumacher-Platz تغییر دهند. حتی شونفلد اتصالات ریلی بهتری داشت.

مسافر مكرر مایكل استوفل ، از برلین ، می گوید: “معماری و طراحی منحصر به فرد تگل باعث می شود كه شما در دهه 1970 تغییر شكل بگیرید.” “فرودگاه بسیار کوچک است ، به خصوص وقتی با سایر پایتخت های بزرگ جهان مقایسه شود.

“ممکن است این فرودگاه هنگام افتتاح مدرن و مناسب در نظر گرفته شود ، اما به ویژه در دهه گذشته ، مسافران باید نقاط ضعف آن را تجربه کنند ، مانند اینکه اغلب احساس گرفتگی و آشفتگی می کنند – و قطعاً کمبود جا.

“شما باید مطمئن شوید که در صف های اشتباه در پیشخوان های صف حضور پیدا نکرده اید زیرا در اغلب موارد گیج کننده است.

“بسیاری از افراد منظم Tegel از نزدیک بودن آن با مرکز شهر خشنود می شوند ، که این امر باعث انتقال سریع شما به شهر می شود – مگر اینکه از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کنید. من شخصاً تگل را از دست نخواهم داد ، مگر اینکه از جنبه نوستالژیک داشته باشم.”

اما طراحی دوستانه اتومبیل تگل فرودگاه را به خصوص در بخش مهمان نوازی برلین برای بسیاری دوست داشت.

Tilman Hierath شریک مدیر هتل سیرک در Rosenthaler Platz و همچنین یک خلبان سرگرمی مشتاق است و دوست دارد از فرودگاه استفاده کند.

وی می گوید: “تگل به راحتی بهترین فرودگاه جهان است”. “و من فقط این را نمی گویم چون من دیوانه وار عاشق زشتی دهه 70 آن هستم.

“این طراحی ممکن است برای کارایی کارآمد نباشد ، اما رویای مسافران برای مدت زمان کوتاه انتظار و مسافت های کوتاه است. وقتی رانندگان کابین چند سال اعتصاب کردند ، من یک ون اجاره کردم و میهمانان خود را از هتل به فرودگاه رساندم .

“در تگل به معنای ورودی دو شهرستان دورتر نیست. درعوض ، ما توانستیم مهمانان خود را مستقیماً در دروازه آنها رها كنیم. این تنها فرودگاه بزرگی است كه من می دانم كجا می توان پیشخوان ورود از محدوده را مشاهده كرد و هواپیما از پیشخوان چک. “

جذابیت خراب

یک بوئینگ 707 قدیمی که به عنوان هدیه به لوفت هانزا اهدا شده بود ، در انتهای باند نشسته است.

یک بوئینگ 707 قدیمی که به عنوان هدیه به لوفت هانزا اهدا شده بود ، در انتهای باند نشسته است.

aslu / ullstein bild / گتی ایماژ

هیرات یک اتفاق خاص را درگیر یک مهمان تحت فشار زمان به یاد می آورد.

“او نیاز داشت که در یک جلسه بسیار مهم در هتل ما باشد و همچنین باید بعد از ظهر پرواز خود را انجام دهد. بنابراین در واقع میز جلو ما Tegel را صدا کرد و آنها دروازه را برای مهمان ما باز نگه داشتند.

“این لمس شخصی است که همه تفاوت را ایجاد می کند. تگل برای ترساندن و تحت تأثیر قرار دادن قرار نگرفته است ، بلکه به گونه ای طراحی شده است که در خدمت مسافر باشد.”

تگل همیشه ورودی مناسب به برلین به نظر می رسید.

این یک فرودگاه با طراحی زیبا و زیبا با صندلی های ماساژ و صفحه نمایش هوشمند نیست. درعوض ، مانند شهری که در آن خدمت می کند ، دارای جذابیتی شیک و قلب خوب است.

شخصیت آن در قسمتهای عجیب و غریب فرودگاه که ارتباطی با عملیات پرواز ندارند ، نمایان می شود.

در انتهای باند هواپیما یک بوئینگ 707 قدیمی نشسته است که در اصل توسط ال آل اداره می شد و زمانی هدف تروریست های فلسطینی برای ربودن آن در 1970 بود.

این هواپیما با مارکهای لوفت هانزا تزئین شده و توسط بوئینگ در سال 1986 به عنوان هدیه به شرکت هواپیمایی ارائه شده است. از آنجا که در آن زمان به هیچ خلبان یا ناو آلمانی اجازه پرواز به داخل تگل داده نشده بود ، هواپیما با برچسب های سفید پوشیده شده و توسط خدمه آمریکایی در شب ، که روز بعد با رنگهای لوفت هانزا فاش می شود.

این هواپیما در سال 1987 به عنوان بخشی از جشن های تولد 750 سالگی این شهر توسط لوفت هانزا به برلین غربی اهدا شد. سرانجام آن را به گوشه ای بسیار دور از فرودگاه منتقل کردند و گهگاه برای آموزش تخلیه مورد استفاده قرار گرفتند.

در انتهای دیگر تگل ، موزه کوچک اما عجیب Allierte در برلین قرار دارد ، یک مجموعه خصوصی که توسط داوطلبان اداره می شود و به تاریخ نیروهای متفقین در برلین اختصاص دارد.

پست جدید پیشنهادی  علت افتادگی سینه چیست؟

بووی و ریگان

تگل که دروازه ای برای حضور روسای جمهور و ستاره های محبوب ایالات متحده به برلین است ، جایگاه خود را در تاریخ شهر تثبیت کرده است.

تگل که دروازه ای برای حضور روسای جمهور و ستاره های محبوب ایالات متحده به برلین است ، جایگاه خود را در تاریخ شهر تثبیت کرده است.

Maja Hitij / گتی ایماژ

این فرودگاه قرار است در تاریخ 8 نوامبر هنگامی که آخرین پرواز برنامه ریزی شده برای عزیمت از تگل – به طور مناسب – یک سرویس هواپیمایی ایرفرانس به پاریس باشد ، به تاریخ محدود شود.

پس از آن ، آینده تا حدودی نامشخص است.

توسعه دهندگان و معماران املاک و مستغلات آماده هستند تا فرودگاه را دوباره اختراع کنند: برنامه هایی برای توسعه سایت به اصطلاح “Urban Tech Republic” ، مرکز تجاری با فناوری پیشرفته که می تواند 18000 شغل فراهم کند ، وجود دارد.

پایانه های A و B تگل توسط دانشگاه علوم کاربردی برلین برای ایجاد پارک فناوری جدید برای حداکثر 2500 دانشجو استفاده می شود. منطقه باقیمانده برای مصارف صنعتی در دسترس خواهد بود ، بزرگترین منطقه توسعه درون شهری در برلین معاصر.

سرنوشت آن هرچه باشد ، جایگاه فرودگاه در داستان برلین برای همیشه وضعیت خود را به عنوان “فرودگاه” شهر ثابت می کند ، به ویژه ، همانطور که پاول سالیوان ، نویسنده انگلیسی و کارشناس برلین ، به لطف نقش آن در فرهنگ پاپ اخیر ، اشاره کرد.

وی می گوید: “من فکر می کنم در طول دهه ها ابعاد متوسط ​​و زیبایی شناسی فرودگاه و اینکه بسیاری از افراد مشهور مانند دیوید بووی و رونالد ریگان از آن برای ورود به برلین غربی استفاده کرده اند واقعاً علاقه زیادی به مردم برلین ایجاد کرده است.”

“حتی غرفه گران قیمت Currywurst در خارج از ترمینال ، که به نظر می رسد مانند کالسکه S-Bahn است ، برای من نمادی از جذابیت جذاب فرودگاه است.”

حتی اگر همسایگان خیالشان راحت شود ، اما چیزی که بیشتر از همه در مورد تگل از دست می دهم ، تجربه مستقیم ، بلند و بد بو از سفر است.

چیزی که واقعاً جذاب بود انتظار در ایستگاه اتوبوس در Kurt-Schumacher-Platz در نزدیکی غرفه های کباب و رستوران های چینی و تماشای غرش هواپیماها در نزدیکترین فاصله 50 متری بالای فرودگاه بود.

تگل یکی از آخرین نژادهای در حال مرگ بود: یک فرودگاه باسابقه در شهر ، ضرب و شتم و برای همیشه شکست ناپذیر.